Disa nga thëniet e selefit (paraardhësve tanë të mirë)

-Sikur të mos ishin dijetarët, njerëzit do të ishin sikur shtazët.

-Çdo popull ka idhull që adhuron, ndërsa idhulli i këtij populli është dinari dhe dirhemi.

-Me të vërtetë njeriu i cili bën mëkat ditën, ndalohet nga namazi natën.

-Shtrëngimi i duarve e shton dashurinë.

-Nuk ka zbukurim më të madh për njeriun sesa sinqeriteti dhe kërkimi i hallallit.

-Mjerë për ty nëse rri me bidatçiun!

-Mundohu të rrish sa më shumë me të varfërit.

-Edukata është pothuajse një e treta e imanit.

-Uria është dritë, kurse ngopja është zjarr.

-Armiqtë e njeriut janë tre: dynjaja e tij, shejtani i tij dhe vetvetja e tij. Ruaju nga dynjaja me asketizëm, ruaju nga shejtani me kundërshtim ndaj tij dhe ruaju nga vetvetja me largimin e epshit!

-Nëse dita e sotit është sikur e djeshmja, atëherë ke mangësi.

-Çelësi i dynjasë është ngopja, kurse çelësi i ahiretit është uria.

-Bujaria dhe zemërgjerësia i mbulojnë të metat e dynjasë dhe ahiretit.

-Nuk është dituri ajo që vetëm e mëson, por dituri është (ajo) nga e cila ka dobi.

-Ngopja e tepërt e mundon zemrën, e ngarkon trupin dhe e largon aftësinë.

-Mendja pa edukatë është sikur trimi pa armë.

-Mos e vlerëso njeriun në krijim, para se ta vlerësosh atë gjatë hidhërimit të tij.

-Ne jemi njerëz miskina (të mjerë): e hamë rriskun dhe e presim exhelin (vdekjen).

-Përmirësojeni ahiretin, ju përmirësohet dynjaja.

-Përmirësojeni të fshehtën (të brendshmen), ju përmirësohet ana e jashtme.

-Nuk i bën dobi zemrës, përveç asaj që del nga zemra.

Përktheu: Armend Kalanderi

 

 

.