Islami është ibadet dhe lidhje reciproke mes njerëzve. Ai është ligj, metodologji. Kush beson një pjesë të tij dhe mohon një pjesë tjetër nga ai, ai është mosbesimtarë në krejt Sherijatin, nuk i bën dobi namazi, haxhi dhe agjërimi i tij.
Allahu, subhanehu we teala, thotë:
“A e besoni një pjesë të librit, e tjetrën e mohoni. C’mund të jetë ndëshkimi ndaj atij që punon ashtu prej jush, pos poshtërim në jetën e kësaj bote, e në Ditën e Gjykimit ata hidhen në dënimin më të ashpër. All-llahu nuk është i pakujdesshëm ndaj asaj që veproni ju.” (El-Bekare, 85)
Ndonjëherë flasin për xhihadin dhe muxhahidët me shpirt të plogështuar, lozin me dispozitat e tij (xhihadit) dhe mundohen ti fshehin të vrtetat e tij. Nuk është për tu habitur, sepse ata janë njerëzit që më së shumti kujdesen për jetën e kësaj bote, ndjekjen e epshit dhe kënaqësive, kurse xhihadi dhe imani i privojnë nga shumë kënaqësi të kësaj bote dhe i tërheq në vendin e vdekjes. Sa njerëz kemi parë që bartin emrin e Islamit dhe kohë pas kohe flasin rreth Islamit dhe me vete bartin këto mendime të devijuara nga Sherijati i Allahut.
Allahu, subhanehu we teala, thotë:
“E kur i takojnë ata që besuan thonë: “Ne kemi besuar!” Por kur veçohen me djajt (parinë) e vet u thonë: “Ne jemi me ju, ne vetëm jemi tallur (me besimtarët)”. All-llahu i ndëshkon talljet e tyre, duke i lënë të bredhin edhe më shumë në mosbesimin e tyre. Të tillët janë që e ndërruan të vërtetën (besimin) me të pavërtetën (mosbesimin), pra tregtia e tyre nuk pati fitim dhe ata nuk qenë të vetëdijshëm (në punën e tyre).” (El-Bekare, 14-16)
Pra Islami ka armiq të jashtëm dhe të mbrendshëm që takohen në interesat e tyre të përbashkëta, për ta anashkaluar Islamin në jetën e njerëzve, ti hedhin muslimanët në çerdhen e jehudëve dhe të krishterëve, të nxjerrin barikada për të penguar lëvizjen e muslimanëve dhe shtrirjen e Islamit.
Megjithatë, Allahu, subhanehu we teala, nuk ia mundëson një pale nga njerëzit që nuk respektojnë Allahun dhe të dërguarin e Tij që të realizojnë qëllimet e tyre dhe të zotërojnë mbi tokë, edhe pse mund të arrijnë që në shumë sfera të zotërojnë pjesërisht, sidomos në ditët e sotme të hidhura, mirëpo ditet janë shtete, kurse krenaria i takon Allahut, të dërguarit të Tij dhe besimtarëve.
Shkëputur nga libri: “Ndihma e Allahut”
Autor: Sulejman ibën Nasit el-Ulvan
.
