1. Nëse dëshiron të kesh një thesar nga thesaret e Xhennetit, atëherë thuaj:

“La haule ue la kuvvete il-la bil-lah –  Nuk ka ndryshim e as fuqi pa ndihmën e All-llahut.“ (Buhariu: 7386)

2. Nëse dëshiron të të mbillet një palmë në Xhennet, atëherë thuaj:

“SubhanAll-llahi-l`Adhim ue bihamdihi – I Lartësuar qoftë All-llahu Madhështor dhe Atij  i përket falënderimi.” (Tirmidhiu: 3464)

3. Nëse dëshiron që të jetë më mirë për ty se tërë ajo që e shndrit dielli, atëherë thuaj:

“SubhanAll-llah, uel-hamdulil-lah, ue la ilahe il-lAll-llah, uAll-llahu Ekber –  I Lartësuar qoftë All-llahu, çdo falënderim i përket All-llahut, s`ka të adhuruar me meritë përveç All-llahut dhe All-llahu është më i Madhi.“ (Muslimi: 7022)

1. Shirku ndaj All-llahut (të shoqëruarit ortak All-llahut në adhurim):

All-llahu i Lartësuar ka thënë: “Vërtet, All-llahu nuk fal që të adhurohet dikush apo diçka tjetër veç Atij, por gjynahet e tjera më të vogla ia fal kujt të dojë.“ (En-Nisa: 48)

2. Humbja e shpresës në mëshirën e All-llahut:

All-llahu i Lartësuar ka thënë: “Shpresën në mëshirën e All-llahut nuk e humb askush, përveç jobesimtarëve” (Jusuf: 87)

3. Siguria nga të papriturat e All-llahut:

All-llahu i Lartësuar ka thënë: “Vetëm ata që janë të humbur nuk u frikësohen të papriturave të All-llahut.“ (El-`Araf: 99)

Mushkonja i lëviz krahët e saj me një shpejtësi prej 500 herë-sh në sekondë. Ndërkohë që qeniet njerëzore arrijnë t’i lëvizin krahët e tyre në një shtrirje mjaft të kufizuar në po të njëjtën kohë. Nëse shkencëtarët do të mund të ndërtonin një mekanizëm të tillë të fuqishëm, ai nuk do të mund të rezistonte pasi do të digjej nga shpejtesia e madhe dhe forca e fërkimit. Megjithate një mushkonjë arrin ta realizojë mjaft mirë këtë veprim gjatë gjithë jetës së saj, duke fluturuar me

Ato janë hurije të plota në krijim dhe bukuri janë nga më të bukurat gra.

U plotësua krijimi i saj dhe bukuria e saj si hëna katërmbëdhjetë.

Dielli noton në bukurinë e fytyrës së saj. Ndërsa nata është nën degë (tek flokët e saj të zinj)

Shfaqet një vetëtimë kur buzëqesh ajo aq sa ndriçon çdo gjë përreth.

Është transmetuar se një vetëtimë shfaqet në Xhen-net e pyesin banorët e Xhen-netit për të.

Lindja

Më i dalluari Pejgamber, Resulull-llahu a.s. u lind në familjen Beni Hashim në Mekë, në mëngjesin e ditës së hënë, më nëntë rebiul-evvel, në vitin e parë të ngjarjes me “elefantin”, ose dyzet vjet pas sundimit të mbretit persian Kisras (Kserksit) – Enu Shervanit. Kjo datë i përgjigjet 20 ose 22 prillit të vitit 571 sipas kalendarit. Këtë datë e ka llogaritur dijetari i madh Muhammed Sulej­man El-Mensur Fevri dhe astronomi i shquar Mahmud Pasha.

Thoshte duke i rrjedhur në faqe lotët e pendimit: Fillimi ishte vetëm lidhje telefonike pastaj përfundoi në një ngjarje. Më thoshte se me donte dhe se së shpejti do ma ofronte fejesën. Kërkoi nga unë që t’më shohë, por refuzova. M’u kërcenua se do ndahej nga unë, do i shkeputte çdo lidhje, u dobësova.
Ia dërgova një fotografi timën e pastaj mesazh pas mesazhit deri që kërkoi të dal me mua. Refuzova kategorikisht. Me kërcenoi me fotografitë, me mesazhet dhe me zërin tim, që e kishte inçizuar gjatë tërë kohës, se poqëse refuzoj ai do ia tregonte gjithkujtë këto gjëra. Dola me bindjen për t’u kthyer sa më parë që të mundëm. U ktheva, por… U ktheva me turpin më të madh… I thashë: Martesën! Ma ktheu me tallje dhe nënçmim:
Unë nuk martohem me vajza rrugaçe!

Abdullah ibën Abasi, Allahu qoftë i kënaqur me të, thotë: “Kush e lëndon një fekih (jurist islam) e ka lënduar të Dërguarin e Allahut, sal-lAllahu alejhi ue selem. E ai që e lëndon të Dërguarin e Allahut, sal-lAllahu alejhi ue selem, veçse e ka lënduar Allahun e Madhëruar.”

 Ibën Mesudi, Allahu qoftë i kënaqur me të, duke e përshkruar të Dërguarin, sal-lAllahu alejhi ue selem,dhe sahabët e tij, thotë: “Vërtet Allahu shikoi në zemrat e robërve, dhe e gjeti zemrën e Muhamedit, sal-lAllahu alejhi ue selem, më të mirën ndër  zemrat e robërve, andaj e zgjodhi për Veten e Tij dhe e dërgoi me shpallje. Më pas shikoi në zemrat e robërve, dhe gjeti se zemrat e sahabëve të tij janë më të mirat ndër zemrat e robërve, andaj i bëri ata ministra të të Dërguarit, sal-lAllahu alejhi ue selem, të cilët luftojnë për fenë e Tij.”

Një njeri i brengosur e kishte pyetur një dijetar duke i thënë:

O Dijetar! Kam ardhur te ti të më shpëtosh nga kjo brengë meqë nuk po mundem te gjej rehati.

Dijetari ia ktheu : Do të të pyes dy pyetje dhe kërkoj që të më përgjigjesh.

Njeriu i tha: Po!

Dijetari e pyet: A ke ardhur në këtë botë me këto probleme të cilat të brengosin?

Njeriu u përgjigj: Jo!

Dijetari e pyet: Kur do ta lësh këtë botë, a do i marrësh me vete problemet?

Njeriu u përgjigj: Jo!

Është me të vërtetë për të ardhur keq që shqiptarët e sotëm njohin kaq shumë nga bota që ata i rrethon por njohin shumë pak nga vetvetja. Nëpër faqet e shtypit tonë herë pas here ne mund të gjejmë artikuj që flasin për jetën e këtij pape apo atij prifti, këtij shkencëtari apo atij poeti perëndimor, por rrallëherë ne mësojmë mbi njerëzit me famë që ne i kemi dhuruar botës. Një nga personat më me famë që ne i kemi dhuruar botës së shekullit të 20të nuk ka qënë Aleksandri i Madh. As Skënderbeu apo Nënë Tereza e Kalkutës, por një shkodran i quajtur Nasirudin dhe i mirënjohur në orient si Nasirudin Al-Albani. Mbiemri i tij të lë të kuptosh fare qartë se ai nuk ishte anonim për kombësinë e tij Shqiptare, gjë që mund të çojë ndonjë antishqiptar të spekullojë për origjinën e tij. Ai nuk u njoh kurrë si Nasirudini i Kalkutës apo i Rijadit, por si Shejh Albani, apo në shqip Zotnia Shqiptar. Ai ishte aq krenar për identitetin e tij kombëtar saqë atë e pllakosi në mbiemrin e tij Al-Albani që në shqip nga arabishtja përkthehet ‘shqiptari’.

All-llahu [subhanehu ve teala] ka mallkuar alkoolin, verën (pijet alkoolike).

Ç’është alkooli?

Alkooli është baza e dehjes dhe e turpërimit, është quajtur si lëng i rrushit dhe të hurmave po qe se thartohen dhe fermentohen sikurse ia merr (mpinë, deh) mendjen ose ia mbulon mendjen atij, po ashtu është quajtur edhe dehës, sepse ai e deh atë dhe e pengon atë, prandaj është haram i prerë (qartë).

Çfarë ka thënë Pejgamberi a.s. për këtë?

Transmetojnë Ebu Davudi dhe Tirmidhiu nga Ibn Umeri r.a. se ka thënë: Ka thënë Pejgamberi a.s.: ”All-llahu xh.sh. ka mallkuar alkoolin, atë që e pi (konsumon), atë që e shërben, atë që e shet, atë që e blenë, atë që e kullon (shtrydh rrushin, distilon), atë që e ruan, atë që e bartë, atë që i dërgohet, atë që e hanë fitimin nga ai”.