Kur Resulull-llahu a.s. mbushi dymbëdhjetë vjet – sipas disave – e edhe dy muaj e dhjetë ditë, Ebu Talibi e mori me vete në një udhëtim tregtie për në Sham. Gjatë udhëtimit u ndalën në Basër për të pushuar. Atëbotë Basra ishte vend i rëndësishëm tregtar dhe kryeqytet i trevave arabe që ishin nën sundimin [...]
Archive | Libra RSS feed for this section
Lindja dhe dyzet vjet jetese gjer tek pejgamberllëku (pjesa e gjashtë)
21/04/2012
Me lutje solli shiun Ibni Asakiri e ka marrë një hadith nga Xhelhemeh ibën Arfeteh, i cili thotë: “Një ditë hyra në Mekë, ishte thatësirë, ndaj kurejshitët thanë: “O Ebu Talib, na u tha lugina, fëmijët na vuajnë nga thatësia, etja dhe lutu për shi.” Ebu Talibi doli me djaloshin, dhe dukej sikur të ishte [...]
Lindja dhe dyzet vjet jetese gjer tek pejgamberllëku (pjesa e pestë)
25/03/2012
Ebu Talibi mori përsipër kujdesin e plotë ndaj djalit të vëllait – nipit. E radhiti në mesin e djemve të vet, atyre edhe ua la amanet dhe posaçërisht kërkoi mirësi dhe nderim të ndërsjellë. Ebu Talibi, ungji i tij e favorizoi Muhammedin a.s. mbi dyzet vjet, duke ia dedikuar mbrojtjen e vet dhe për shkak [...]
Lindja dhe dyzet vjet jetese gjer tek pejgamberllëku (pjesa e katërt)
12/03/2012
Abdul-Muttalibi kthehet me Muhammedin a.s. në Mekë. Të tëra ndjenjat e tij, të mirësisë, të bujarisë dhe të dashurisë i ishin drejtuar nipit jetim, të cilin e gjeti një tragjedi e re që vetëm ia rihapi plagën e vjetër që s’ishte mbyllur ende – së pari i ati, e tani edhe e ëma! Gjyshi ishte [...]
Lindja dhe dyzet vjet jetese gjer tek pejgamberllëku (pjesa e tretë)
07/03/2012
Comments Off
Pas kësaj ngjarjeje të çuditshme, Halimja u frikësua për Muhammedin dhe vendosi t’ia kthente nënës së vet. Tek nëna ishte gjer në moshën gjashtë vjeç. Eminja e shihte të arsyeshme, për shkak të vetvetes dhe për shkak të djalit, ta vizitonte varrin e burrit në Jethrib (Medinë). Së bashku me djalin, shërbëtoren Ummu Ejmenen dhe [...]
Lindja dhe dyzet vjet jetese gjer tek pejgamberllëku (pjesa e dytë)
26/02/2012
Comments Off
Arabët që jetonin në qytet e kishin zakon që foshnjeve t’u gjejnë mëndeshë dhe atë nga fshatrat dhe shkretëtira, duke dëshiruar kështu t’i largojnë fëmijët e vet nga sëmundjet e qytetit. Fëmijët duhej të përkundeshin në ajr të pastër, të forcoheshin shpirtërisht dhe të flisnin gjuhën e pastër arabe.





24/04/2012
0 Comments